1
நான் எழுதியனுப்பிய கதையைப் பத்திரிகாசிரியர் திருப்பிவிட்டார். அது சாதாரண
ஜனங்களுக்குப் புரியாதென்று தாம் பயப்படுவதாயும் வேறொரு கதை எழுதியனுப்ப
வேண்டுமென்றும் எழுதியிருந்தார். ஜனங்களுக்குப் புரியும்படி என்ன கதை எழுதுவது
என்று எனக்குப் புரியவில்லை. நான் பிறந்த கதையை எழுதட்டுமா? வளர்ந்த கதையை எழுதட்டுமா? அது ருசிகரமாக இல்லை என்று எழுதுவார்
பத்திரிகாசிரியர். எனக்குக் கோபம் வந்தது. அந்தச் சமயத்தில் ராதா தன் காரியங்களை
முடித்துக்கொண்டு அறைக்குள் வந்தாள். ‘புரியும் கதை’ என்ற தலைப்பைப் போட்டுவிட்டு,
நான் மேஜையின் முன்பு பேனாவும்
கையுமாக யோசித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தேன். என் மனைவி பின்புறமாக வந்து,
அந்தத் தலைப்பைப் படித்தாள். என்ன
நினைத்தாளோ?
“என்ன கதை வேண்டியிருக்கிறது எப்பொழுது பார்த்தாலும்? அனுப்புகிறதெல்லாம் திரும்பி வருகிறது!”
